فناوری انجماد سیال یک روش انجماد غذایی پیشرفته است که به هوای سرد با سرعت بالا متکی است تا ذرات مواد غذایی را به حالت تعلیق و به سرعت یخ بزند. این فناوری به ویژه برای میوه های کوچک مانند گیلاس مناسب است ، و از انجماد جامع از سطح به فضای داخلی در یک دوره زمانی بسیار کوتاه ، اطمینان حاصل می کند که به طور موثری از طراوت و طعم گیلاس حفظ می شود. به طور خاص ، فریزر سیال شده از یک بستر و یخچال فلزی ارتعاش شده برای یخ زدن سریع گیلاس در یک مایع مانند حالت از طریق لرزش با فرکانس بالا و جریان هوای قوی استفاده می کند. در طی این فرآیند ، آب روی سطح گیلاس به سرعت کریستال های کوچک یخ را تشکیل می دهد که به ساختار سلول آسیب نمی رساند ، بنابراین آنها هنوز هم می توانند بعد از ذوب شدن بافت و طعم اصلی خود را حفظ کنند.
محدودیت های روشهای حفظ سنتی
در فرآیند سنتی حفظ گیلاس ، بیشتر بنگاهها از ترکیبی از یخچال بطری یخ و ذخیره سرد برای حمل و نقل و حفظ استفاده می کنند. اگرچه این روش می تواند یک محیط دمای پایین خاص را فراهم کند ، اما اشکالاتی آن نیز بسیار واضح است:
1. سرعت خنک کننده آهسته: راندمان تبرید سردخانه نسبتاً کم است و از انتخاب برای خنک کننده کامل زمان زیادی طول می کشد. در این دوره ، گیلاس همچنان نفس می کشد و متابولیزه می کند و روند پیری را تسریع می کند.
2. نوسانات دما بزرگ: به دلیل باز شدن و بسته شدن مکرر ذخیره سازی سرد ، دمای داخل انبار مستعد نوسانات قابل توجهی است که می تواند بر پایداری و طراوت گیلاس تأثیر بگذارد.
3. از دست دادن کیفیت جدی: انجماد آهسته می تواند منجر به تشکیل کریستال های بزرگ یخ در داخل گیلاس ها ، به ساختار سلول آسیب برساند. پس از ذوب شدن ، نرم شدن و نشت آب مستعد است که به طور جدی بر طعم و ظاهر تأثیر می گذارد.
در مواجهه با این مشکلات ، شرکتهای پردازش گیلاس فوراً به یک راه حل انجماد کارآمدتر و پایدار نیاز دارند.
در کارکرد عملی ، گیلاس به طور مساوی بر روی کمربندهای مش از استیل ضدزنگ توزیع می شود و از طریق وزش باد شدید که از پایین به بالا می وزد ، ذرات گیلاس در هوا به حالت تعلیق در می آیند و به سرعت یخ زده می شوند. این روش نه تنها راندمان انجماد را بهبود می بخشد ، بلکه باعث کاهش کیفیت از دست دادن کیفیت روش های انجماد سنتی می شود. علاوه بر این ، راندمان فناوری انجماد سیال نیز در کاهش قابل توجه زمان انجماد منعکس می شود. فناوری انجماد سیال ، با ویژگی های انجماد سریع و حفظ کیفیت بالا ، به یک انتخاب ایده آل برای انجماد میوه های کوچک مانند گیلاس ، ارائه یک راه حل کارآمد و اقتصادی برای صنایع غذایی تبدیل شده است.
فن آوری های کلیدی و توسعه حفظ گیلاس
گیلاس ، به عنوان یک میوه ظریف ، در سالهای اخیر شاهد پیشرفت چشمگیری در فناوری حفظ آن بوده است. از حمل و نقل زنجیره ای سرد سنتی گرفته تا سیستم های جامع حفظ جامع ، جنبه های مختلفی مانند پردازش قبل از برداشت و پس از برداشت ، کنترل هوشمند محیط زیست و فن آوری های جدید حفظ را در بر می گیرد. در مرحله اول ، کنترل دقیق بلوغ گیلاس در مرحله برداشت بسیار مهم است. تحقیقات نشان داده است که برداشت گیلاس می تواند کیفیت و تحمل ذخیره آنها را به حداکثر برساند وقتی که مواد جامد محلول (SSC) به 18 ٪ تا 22 ٪ برسد و سختی میوه کمتر از 15N نیست. علاوه بر این ، انتخاب زمان برداشت نیز بسیار مهم است ، که معمولاً بین {3}}} صبح توصیه می شود ، هنگامی که دمای میوه پایین تر است ، که برای کاهش آسیب حرارتی پس از برداشت مفید است.
پیش درمانی پس از برداشت یک گام مهم در بهبود اثر حفظ گیلاس است. روشهای پیش درمانی متداول شامل خنک کننده قبل از دمای پایین ، درمان دی اکسید کلر و فناوری پوشش است. دمای پایین قبل از پژمردگی برای کاهش سریع دمای گیلاس به منظور کاهش سرعت تنفس و میزان متابولیک آنها. دی اکسید کلر به دلیل اثرات ضد عفونی و عقیم سازی عالی ، به طور گسترده ای برای حفظ و حفظ گیلاس مورد استفاده قرار می گیرد. فناوری پوشش یک فیلم محافظ بر روی سطح گیلاس ها تشکیل می دهد ، که نه تنها کیفیت ظاهر را بهبود می بخشد ، بلکه به طور مؤثر از تبخیر آب و نفوذ اکسیژن جلوگیری می کند و باعث افزایش ماندگاری می شود.
با پیشرفت فناوری ، سیستم های کنترل هوشمند محیط زیست نیز در محیط ذخیره سازی گیلاس اعمال می شوند. این نوع سیستم می تواند دما ، رطوبت و ترکیب گاز را در انبار در زمان واقعی نظارت و تنظیم کند و بهترین شرایط ذخیره سازی را برای گیلاس فراهم کند. به عنوان مثال ، با تنظیم غلظت دی اکسید کربن در ذخیره سازی ، تنفس گیلاس می تواند بیشتر مهار شود و روند پیری به تأخیر می افتد. در عین حال ، برخی از فناوری های جدید حفظ مانند کاربرد نانومواد نیز مورد مطالعه قرار می گیرند که انتظار می رود اثر حفظ و رقابت در بازار گیلاس را بیشتر بهبود بخشد.
